يَغْلِبُوا مِأَتَيْنِ وَ إنْ يَكُنْ مِنْكُمْ مِائَةٌ يَغْلِبُوا ألفاً مِنَ الَّذينَ كَفَرُوا بِأنَّهُمْ قَوْمٌ لايَفْقَهُونَ » « 1 » اى پيامبر ! مؤمنان را به جنگ برانگيز كه اگر از شما بيست نفر صابر باشند بر دويست نفر چيره مىشوند ، و اگر از شما صد نفر [ صابر ] باشند بر هزار نفر از كافران چيره مىشوند ؛ زيرا آنان گروهى هستند [ كه حقايق توحيد و قدرت خدا را ] نمىفهمند . رسول خدا صلى الله عليه و آله پس از گرفتن اين وحى ، به ميان سپاه خود آمد و آنان را بر قتال با كفّار تحريص كرده و فرمود : به آن خدايى كه جان محمّد در دست اوست هيچ يك از شما امروز با اين كفّار نمىجنگد و با صبر و پايدارى كشته نمىشود مگر اين كه خداى تعالى تو را به بهشت درخواهد آورد . آنگاه مشتى خاك از دست اميرالمؤمنين عليه السلام گرفته و آن را به جانب كفّار پاشيد و فرمود : شاهَتِ الْوُجُوهُ . « 2 » زشت باد رويتان . سپس به ياران فرمود : كمر همّت ببنديد . مسلمانان قويدل گشته يكصدا فرياد زدند : أحَد : أحَد . خداى تعالى ملائكه را نيز به مدد ايشان فرستاد تا بر فتح و پيروزى بشارتشان دهد و ايمانشان را قوىتر سازد . رسول خدا صلى الله عليه و آله در قلب معركه قرار گرفته مردم را تشجيع مىنمود و به نصرت خدا نويد مىداد . بودن رسول خدا صلى الله عليه و آله در ميان صفوف ايشان از يك سو و كمك ملائكه از سوى ديگر ، اثر عميقى در روحيهء مسلمانان داشت و به همين جهت كشتار زيادى از لشگرِ دشمن كرده كه در تاريخ كم‌نظير و بى مانند بود و افتخارى بزرگ در تاريخ اسلام

--> ( 1 ) - انفال ( 8 ) : 65 . ( 2 ) - بحار الأنوار : 19 / 229 ، باب 10 ، غزوة بدر الكبرى .